(Si) licon = Πυρίτιο

Το μέλλον των υπολογιστών

Η ανάπτυξη της ηλεκτρονικής με βάση τη σιλικόνη αποτελεί σήμερα τον κανόνα της βιομηχανίας, ωστόσο πολλοί ερευνητές αναζητούν νέες μεθόδους κατασκευής ακόμη ισχυρότερων υπολογιστών.

Για το μέλλον των υπολογιστών δεν ξέρω, αλλά για το μέλλον των μεταφραστών έχω κάποιες ανησυχίες... Silicon (συμβολίζεται με Si στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων, που μαθαίναμε στη χημεία στο σχολείο) είναι το πυρίτιο και όχι το κολλώδες υλικό που χρησιμοποιείται για τη μόνωση της....μπανιέρας μας και ονομάζεται σιλικόνη. (Και επειδή η λέξη είναι ίδια στην αγγλική γλώσσα καλό είναι να κάνουμε λίγη έρευνα μιας και ενημερώνουμε το κοινό).

Άσχετο, αλλά το συγκεκριμένο άρθρο είναι πολύ ενδιαφέρον...

Εσείς πόσο γενναιόδωροι είστε;

Αυτοί που αισθάνονται λίγο πιο γενναιόδωροι από τους άλλους, έχοντας τη δυνατότητα να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη, μπορούν να βοηθήσουν στη διάδοση του OLPC (One Laptop Per Child) σε όσα περισσότερη μέρη επιθυμούν. Το ίδρυμα OLPC δίνει πολλές επιλογές σ' αυτούς που θέλουν να δωρίσουν πάνω από 100, 1.000 ή 10.000 υπολογιστές μέσω του προγράμματος "Give Many". Στα 100 κομμάτια το καθένα θα κοστίσει 299 δολάρια και ο δωρητής μπορεί να επιλέξει που θα αποσταλεί η δωρεά του. Στα 1.000, 249$ το καθένα και στα 10.000, 200$ το καθένα (τζάμπα πράμα...). Εάν κάποιος ενδιαφέρεται ας στείλει τη γενναιόδωρη προσφορά του στο παρακάτω link.

[πηγή]

Για πληροφορίες σχετικά με το OLPC project στην Ελλάδα, κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα.

Ποιος ήταν ο πρώτος σας υπολογιστής;

Σερφάροντας ασύστολα έπεσα σε μια σελίδα που κάποιος τύπος μιλούσε για τον πρώτο του υπολογιστή. Το μυαλό μου γέμισε ψηφιακές αναμνήσεις...

Πίσω στο 1985 με τον Amstrad 1640 (8 MHz, 512 KB Ram) με τα δυο 5,25" φλόπι, χωρίς σκληρό δίσκο, ασπρόμαυρη οθόνη και MS-DOS 3.2. Ούτε χρωματάκια, ούτε παράθυρα, ούτε πλήκτρο "Έναρξη".

Λίγο καιρό πριν η πρώτη μου επαφή με τον ψηφιακό κόσμο ήταν ένας Amstrad CPC 6128 (και ο πιο παλιός 464), best seller μηχάνημα εκείνης της εποχής. Είχε έγχρωμη οθόνη και εντυπωσιακότατα παιχνίδια που μ' έκαναν να φθόνω τους τυχερούς φίλους μου.

Όταν μπήκε στο σπίτι μας ο Amstrad ο κόσμος μας άλλαξε.Είχε μια καταπλήκτική εφαρμογούλα που λεγόταν GEM Desktop με την οποία μπορούσες να ζωγραφίσεις. Εγώ που δεν μπορούσα να τραβήξω ούτε μια ίσια γραμμή, βρέθηκα να δημιουργώ έργα απείρου κάλλους και συλλεκτικής αξίας. Θυμάμαι ακόμη τις φωνές της μαμάς μου, όταν παραμελούσα (κατά πολύ) τα μαθήματά μου για να παίζω Space Invaders και Pac-Man.

Μετά από λίγο καιρό ήρθε η GW-Basic και κάπου το 1987 άρχισα να γράφω προγράμματα.

10 CLS 

20 PRINT "ΓΕΙΑ ΣΟΥ!!!"

πατούσες F2 (Run) και στη σκοτεινή οθόνη εμφανιζόταν ένα μεγαλόπρεπο "ΓΕΙΑ ΣΟΥ!!!". Έγραψα κάτι προγραμματάκια της πλάκας, μέχρι που ήρθε η dbase III, η πρώτη σοβαρή εφαρμογή για βάσεις δεδομένων για τη δημιουργία "σοβαρών" εφαρμογών. Προσπάθησα να οργανώσω ψηφιακά τις κασέτες μου (CD τί είναι αυτό;;;) και τα βιβλία μου ικανοποιώντας για πρώτη φορά τους δικούς μου με τις ψηφιακές μου ενασχολήσεις.

Χρόνια αργότερα το 1992 και όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο απέκτησα έναν φοβερό και τρόμερο Cyrix 6x86, με 32ΜΒ RAM, 200MB σκληρό δίσκο και φυσικά Windows 3.1!!!! Τι τέλεια που φάνταζαν τα 3D γραφήματα του EXCEL όταν περιστρέφονταν....

Εάν θέλετε πείτε μου και σεις ποιος ήταν ο δικός σας πρώτος υπολογιστής...