Θέλετε φτηνή βενζίνη;

Εκεί στα ύψη που έχει φτάσει η τιμή του πετρελαίου, όλοι ψάχνουμε τρόπους να βρούμε φτηνότερη βενζίνη για το αυτοκίνητό μας (την προέκταση του κορμιού μας...). Ρίξτε μια ματιά και ενημερώστε την ιστοσελίδα για τις τιμές των πρατηρίων της περιοχής σας.

[πηγή]

Η...λεοπάρδαλη κατακτά τα torrents

Ούτε 24 ώρες πέρασαν από την επίσημη κυκλοφορία του Mac OS X 10.5 (με την κωδική ονομασία Leopard) και από την προηγούμενη μέρα ήδη εθεάθησαν αντίγραφα του νέου λειτουργικού σε γνωστούς torrent trackes με εκατοντάδες seeders και μερικές χιλιάδες leechers που αδημονούν να δοκιμάσουν το νέο πολυαναμενόμενο λειτουργικό.

Πάντως αν πρόκειται να το εγκαταστήσετε σε μηχάνημα "ζωής & θανάτου" μη δοκιμάσετε παράνομη κόπια. Προσωπικά στο δικό μου μηλαράκι δε βάζω ούτε τη νόμιμη ακόμη...

Η πεμπτουσία του action movie

Για όσους επισκέπτονται το ιστολόγιό μου, από σήμερα ακούγεται ένα τραγουδάκι. Αφορμή για να το βάλω στη σελίδα ήταν οι...στίχοι του και οι ταινίες στις οποίες ακούγεται. Μιλώ για την τριλογία του Jason Bourne με πρωταγωνιστή έναν υπέροχο Matt Damon. Κατά σειρά The Bourne Identity (Χωρίς ταυτότητα), The Bourne Supremacy (Στη σκιά των κατασκόπων) και The Bourne Ultimatum (Το τελεσίγραφο του Μπορν). Και οι τρεις είναι γεμάτες με καταιγιστική δράση, γυρισμένες σε διάφορα μέρη του κόσμου, από το Βερολίνο ως το Μαρόκο και από το Παρίσι ως τη Νέα Υόρκη.

Το κεντρικό πρόσωπο είναι ο Jason Bourne (Matt Damon) ένας σούπερ πράκτορας των αμερικανικών (ποιών άλλων...) μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος στην αρχή της πρώτης ταινίας βρίσκεται αναίσθητος και με αμνησία από ένα ψαράδικο καίκι να επιπλέει κάπου στη Μεσόγειο με δυο σφαίρες στην πλάτη. Από εκεί και πέρα αρχίζει ένας ανελέητος αγώνας δρόμου για ν΄ανακαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, μέσα από πολλά κυνηγητά (με αυτοκίνητα ή όχι), πολύ ξύλο και χορευτικές φιγούρες και κατά στιγμές...τρυφερότητα και ευαισθησία. Ένος νεαρού που στρατολογήθηκε με αθέμιτους τρόπους, μετατράπηκε σε πολεμική μηχανή και τελικά δεν έζησε ποτέ, όλα όσα ζουν οι φυσιολογικοί τριαντάρηδες. Στην πορεία ερωτεύεται, ζει ευτυχισμένες στιγμές με την αγάπη του, αλλά νιώθει στο πετσί του την μεγάλη πίκρα της απώλειας, όπως και την ηδονή της εκδίκησης.

Στα μάτια του Damon, συχνά βλέπει κανείς την απόγνωση, την απελπισία και το ατελέσφορο της αναζήτησης, όπως και το θυμό ή την αγωνία για το μέλλον.

Το τραγούδι του Moby ακούγεται στους τίτλους του τέλους και στις τρεις ταινίες και οι στίχοι του αντικατοπτρίζουν πλήρως τη ζωή(;) του πρωταγωνιστή. Παραθέτω απόσπασμα:

Extreme ways are back again
Extreme places I didn't know
I broke everything new again
Everything that I'd owned
I threw it out the windows, came along
Extreme ways I know, will part
The colors of my sea
It's a perfect colored sea

Extreme ways that help me
They help me out late at night
Extreme places I had gone
But never seen any light
Dirty basements, dirty noise
Dirty places coming home
Extreme worlds alone
Did you ever like it then?

I would stand in line for this
There's always room in life for this

Τσάντα από...σκουπίδια!!

Η αρχική ιδέα του XSProject ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του '90 όταν η Ann Wiser, visual performer και ακτιβίστρια, ζούσε στις Φιλιππίνες. Ευιασθητοποιημένη σε θέματα οικολογίας και κατάχρησης των βιομηχανιών, άρχισε να χρησιμοποιεί άχρηστα υλικά σαν πρώτη ύλη για τις κατασκευές και τις παρουσιάσεις της. Οι πρώτες "σκουπιδοτσάντες" ήταν αξεσουάρ που συμπλήρωναν τα κοστούμια των παραστάσεων της.

Το 2002. η Wiser ξεκίνησε το XSProject στην Τζακάρτα (πρωτεύουσα της Ινδονησίας), σαν μια παρέμβαση στις φτωχές κοινότητες των ρακοσυλλεκτών, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές της στη δημιουργία ευέλικτων λύσεων για το πρόβλημα της μη διαχείρισης των αστικών λυμάτων.

Υπάρχουν περίπου 350.000 - 450.000 ρακοσυλλέκτες στην Τζακάρτα. Οι περισσότεροι ζούνε μ' ένα μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα των 20€ - 25€. Εννοείται πως όλοι αυτοί είναι ανασφάλιστοι, χωρίς περίθαλψη, προστατευτικά μέσα, διακοπές ή...κοινωνική αναγνώριση! Βρίσκονται στη σκιά, ζώντας με τα απομεινάρια των άκρατων καταναλωτικών συνηθειών των ευνοημένων.

Το XSProject είναι ένα δημιουργικό "εργαστήριο" με ρίζες στην τέχνη και την πρωτοτυπία. Ο σκοπός του είναι να δώσει δουλειά σε ανθρώπους με ελάχιστες εισοδηματικές ευκαιρίες, να τους εκπαιδεύσει σε συγκεκριμένες μεθόδους κατεργασίας απορριμάτων, ενώ συγχρόνως με τις δημιουργίες τους αποκτούν έξτρα εισόδημα. Αποκτούν έτσι αισιοδοξία και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης.

Αν και η τιμή των τσαντών από...σκουπίδια είναι αρκετά τσουχτερή, αξίζει το έξοδο...

Τρέξτε να προλάβετε!!!

Μόνο για σήμερα η καταπληκτική εφαρμογή 1password εντελώς δωρεάν!! Πρόκειται για έναν καταπληκτικό password manager (και όχι μόνο), η εξέλιξη του Keychain προσωποποιημένη. Η άδεια χρήσης εδώ.

Για όσους διαθέτουν προηγούμενες εκδόσεις, άμα υπάρξει πρόβλημα με τον Firefox δείτε τη λύση εδώ.

Σχολεία και διατροφή

Κυβερνητική έρευνα που διεξάγεται κάθε 6 χρόνια στις Η.Π.Α. δείχνει πως όλο και περισσότερα σχολεία προσφέρουν σαλάτες και λαχανικά στο μενού τους και μειώνουν τις λιπαρές τροφές, λόγω της τρομακτικής αύξησης της παχυσαρκίας των νέων. Επίσης, περισσότερες ενέργειες γίνονται για την πλήρη απαγόρευση του καπνίσματος στους σχολικούς χώρους (εννοείται και στους προαύλιους). Τα παιδιά και οι έφηβοι όταν είναι υγιείς και ακολουθούν υγιεινό τρόπο ζωής, τότε είναι και καλύτεροι μαθητές.

Η οικολογική συνείδηση ανάμεσα στους νέους γίνεται όλο και πιο υπαρκτή, προτιμούν το περπάτημα και το ποδήλατο, από το αυτοκίνητο, ακόμη και όταν είναι στην κατάλληλη ηλικία για ν' αποκτήσουν δίπλωμα οδήγησης, λένε όχι στο junk food και περιορίζουν το κάπνισμα.

Τί γίνεται στην Ελλάδα;

Τσιπς, σοκολάτες, λουκανικόπιτες, ανθρακούχα αναψυκτικά, σοκολατούχο γάλα, τσίχλες, γλειφιτζούρια πωλούνται τουλάχιστον στα μισά σχολικά κυλικεία, μολονότι το ποια τρόφιμα και ποτά πρέπει να διατίθενται στα σχολεία ορίζεται σαφώς με κοινή απόφαση των υπουργείων Υγείας και Παιδείας. Σχεδόν καμία διάταξη για την προστασία και την προαγωγή της υγείας των παιδιών δεν εφαρμόζεται. Αντίθετα, οι παραβάσεις είναι καθημερινές και αυξανόμενες, τόσο σε πλήθος όσο και σε σοβαρότητα και παρά την εντατικοποίηση των υγειονομικών ελέγχων και την επιβολή κυρώσεων και διοικητικών ποινών, τα περισσότερα κυλικεία εξακολουθούν να διαθέτουν μη εγκεκριμένα είδη, με επιχείρημα την οικονομική απόδοση της επιχείρησης ή τη δυνατότητα των μαθητών να προμηθεύονται τα απαγορευμένα είδη από γειτονικά καταστήματα.

Το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτή (ΚΕΠΚΑ) μετά από έρευνά του διαπίστωσε τα εξής τραγικά:

Μη επιτρεπόμενα είδη

• 14% των κυλικείων πωλούσαν λουκουμάδες, καραμέλες και γκοφρέτες.
• 21% των κυλικείων πωλούσαν λουκανόπιτες, ζαμπονοκασερόπιτες, σάντουιτς με αλλαντικά, μπουγάτσες και πεϊνιρλί.
• 30% των κυλικείων πωλούσαν γάλα κακάο και γλειφιτζούρια.
• 36% των κυλικείων πωλούσαν χυμούς με ζάχαρη, αναψυκτικά και πατατάκια (τσιπς).
• 43% των κυλικείων πωλούσαν πίτσα.
• 50% των κυλικείων πωλούσαν μπισκότα.
• 57% των κυλικείων πωλούσαν κρουασάν και τσίχλες.

Επιτρεπόμενα Είδη

• Σε κανένα σχεδόν κυλικείο δεν πωλείται ψωμί τύπου 90% ή γιαούρτι χωρίς ζάχαρη
• 7% των κυλικείων πωλούν φρυγανιές σε μικρή συσκευασία
• 21% των κυλικείων πωλούν γάλα παστεριωμένο.
• 36% των κυλικείων πωλούν τσάι, ξηρούς καρπούς, σταφιδόψωμο σε ατομικές συσκευασίες.
• 43% των κυλικείων πωλούν φρούτα, και ψωμί πολυτελείας σε συσκευασία.
• 50% των κυλικείων πωλούν τυριά ελληνικής προέλευσης.
• 71% των κυλικείων πωλούν σάντουιτς ή τοστ με τυρί.
• 93% των κυλικείων πωλούν κουλούρι σιμίτιο και χυμούς χωρίς ζάχαρη.
• Όλα τα κυλικεία πωλούν τυρόπιτες.

Μου λείπει λίγο η εποχή που η μαμά μου, μου ετοίμαζε κολατσιό για το σχολείο, δε με άφηνε ποτέ να τρώω ό,τι να 'ναι όσο ήμουν μικρός. Δυστυχώς, μεγαλώνοντας γίνομαι όλο και πιο άμυαλος...

MarsEdit crash test....

Εδώ και μέρες ψάχνω μια εφαρμογή που μπορώ να γράφω offline καταχωρήσεις για το blog μου.Κατέβασα πριν από λιγο τη δοκιμαστική (για 30 μέρες) έκδοση του MarsEdit και σας γράφω τις πρώτες μου εντυπώσεις.

Με την πρώτη εκκίνηση της εφαρμογής, μου ζήτησε το όνομα του blog μου, username και password και με τη μία είδα τις προηγούμενες καταχωρήσεις μου να εμφανίζονται στην οθόνη μου, πλήρεις και τακτοποιημένες. Δε χρειάστηκε να κάνω τίποτε παραπάνω. New post κατευθείαν και αρχίζω και γράφω. Λιτός, αλλά λειτουργικός κειμενογράφος, κουμπακι Options που εμφανίζει τις κατηγορίες των post, λίστα επιλογών για εισαγωγή link, div tags, quotes, line breaks κτλ.

Και έφτασα στο διακαή μου πόθο: να μπορέσω ν΄ανεβάσω φωτογραφία από το πρόγραμμα και όχι από το άβολο περιβάλλον του blogger. Πατάω το κουμπακι Media, εμφανίζεται ο Media Manager, επιλέγω το αρχείο από τον δίσκο μου πατάω Insert & Upload και....τίποτα!! Ο user δεν υπάρχει!! Άρχισα να βρίζω, αλλά είπα...RTFM... Στο help επισημαίνει έντονα πως οι χρήστες του blogger πρέπει να έχουν ενεργοποιημένο το λογαριασμό τους στο picasaweb.google.com γιατί όλες οι φωτογραφίες θ' ανεβαίνουν εκεί. Πήγα, το ενεργοποίησα και..όλα είναι τέλεια!!

Πατώντας το κουμπί Save as Draft αποθηκεύει το post στο φακελάκι Local Drafts, όχι στα online drafts των σέρβερ του Blogger, αντιθέτως το κουμπί Send to Weblog ανεβάζει το ποστ στο blog μας.

Edited: Βιάστηκα να ενθουσιαστώ. Λείπουν βασικές λειτουργίες, όπως στοιχειώδεις μορφοποιήσεις για τις παραγράφους, κουμπάκια που και ο πιο απλός επεξεργαστής κειμένου τα έχει. Ας πούμε ο Qumana, έχει καταπληκτικό επεξεργαστή κειμένου, αλλά δεν ανεβάζει φωτογραφίες στην πλατφόρμα του Blogger, είναι και δωρεάν.

Διαπιστώνω πάντως πως ο Blogger έχει κάποια προβληματάκια με εργαλεία για offline blogging, ειλικρινά σκέφτομαι να...μετακομίσω σε Wordpress. Τις προάλλες έκανα έναν λογαριασμό για πλάκα και ενθουσιάστηκα!

Το καλύτερο gadget όλων των εποχών

Τη δεκαετία του '50, στις ΗΠΑ φυσικά, η τηλεόραση είχε γίνει η καθημερινή εθιστική συνήθεια της εποχής, ιδίως μετά το δείπνο στις "παραδοσιακές" αμερικανικές οικογένειες. Δυστυχώς, οι μικρές μονόχρωμες οθόνες έκαναν τους τηλεθεατές να επιζητούν περαιτέρω βελτιώσεις. Η έγχρωμη οθόνη ήταν το επόμενο βήμα και αισίως, το 1954, τα τεχνικά προβλήματα ξεπεράστηκαν.

Στην αυγή της νέας, "έγχρωμης" εποχής, η CT-100 έκανε τη διαφορά. Επρόκειτο για μια πολύ πολύπλοκη συσκευή, αλλά δυστυχώς δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία. Φτωχή ποιότητα εικόνας, θολές εικόνες και σχηματισμός ειδώλων.

Παρόλα τα προβλήματα οι αναγνώστες του Wired την ψήφισαν σαν το καλύτερο gadget όλων των εποχών, μάλλον γιατί ήταν ο προάγγελος της τηλεόρασης, όπως την απολαμβάνουμε(;;) σήμερα...

Ο νονός του iPod

Το δημοφιλές iPod κλείνει αυτό το μήνα 6 χρόνια από την πρώτη του εμφάνιση στις 23 Οκτωβρίου 2001. Ο νονός του ήταν ο Vinnie Chieco, ο οποίος μόλις είδε το πρωτότυπο του ήρθε στο μυαλό η πασίγνωστη ταινία του Stanley Cubrick, 2001: A Space Odyssey και συγκεκριμένα η φράση "Open the pod bay door, HAL!", που αναφέρεται στα άσπρα EVA Pods (φανταστικά διαστημικά σκάφη) της ταινίας.

Ένα μακρύ, πολύ μακρύ καλώδιο...

Εντατικές εργασίες έχουν αρχίσει για την εγκατάσταση υποθαλάσσιου καλωδίου οπτικών για την απευθείας τηλεπικοινωνιακή ένωση μεταξύ Η.Π.Α. και Κίνας. Το καλώδιο θα έχει 60 φορές μεγάλη χωρητικότητα από τα ήδη υπάρχοντα και θα τεθεί σε λειτουργία τον Ιούλιο του 2008, λίγο πριν την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου.

Στα σχέδια είναι ν' αποφευχθούν όλα τα σημεία του ωκεανού που παρουσιάζουν ιδιαίτερη σεισμική δραστηριότητα.

Η κοινοπραξία, που αποτελείται από αμερικάνικες και κινεζικές εταιρείες, επισημαίνει πως το καλώδιο θα επεκτείνεται σε περίπου 18.000 χιλιόμετρα και θα κοστίσει γύρω στα 500 εκατομμύρια δολάρια. Θα υποστηρίζει συγχρόνως 62 εκατομμύρια τηλεφωνικές κλήσεις και θα υποστηρίζει οποιαδήποτε ανάπτυξη του Internet που αφορούν video κλήσεις και εφαρμογές ηλεκτρονικού εμπορίου.

[πηγή]

Εσείς πόσο γενναιόδωροι είστε;

Αυτοί που αισθάνονται λίγο πιο γενναιόδωροι από τους άλλους, έχοντας τη δυνατότητα να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη, μπορούν να βοηθήσουν στη διάδοση του OLPC (One Laptop Per Child) σε όσα περισσότερη μέρη επιθυμούν. Το ίδρυμα OLPC δίνει πολλές επιλογές σ' αυτούς που θέλουν να δωρίσουν πάνω από 100, 1.000 ή 10.000 υπολογιστές μέσω του προγράμματος "Give Many". Στα 100 κομμάτια το καθένα θα κοστίσει 299 δολάρια και ο δωρητής μπορεί να επιλέξει που θα αποσταλεί η δωρεά του. Στα 1.000, 249$ το καθένα και στα 10.000, 200$ το καθένα (τζάμπα πράμα...). Εάν κάποιος ενδιαφέρεται ας στείλει τη γενναιόδωρη προσφορά του στο παρακάτω link.

[πηγή]

Για πληροφορίες σχετικά με το OLPC project στην Ελλάδα, κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα.

Ημέρα Σιωπής

Στην Αμερική, σήμερα 23 Οκτωβρίου, χιλιάδες άνθρωποι συμμετέχουν στη σιωπηλή διαμαρτυρία κατά των εκτρώσεων, κλείνοντας το στόμα τους με μια κατακόκκινη ταινία, φόρος τιμής στους ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν ποτέ...

Από τον Ιανουάριο του 1973 πάνω από 50.000.000 μωρά "σιώπησαν" για πάντα αφού δεν είδαν ποτέ το φως της ημέρας, πέφτοντας θύματα ανεξέλεγκτων εκτρώσεων.

Σήμερα γιορτάζουμε την...

Ξέρετε πότε είναι η πάγκοσμια ημέρα κατά της διαφθοράς; Του οργασμού;(!!) Των αριστερόχειρων; Της αντισύλληψης; Αν όχι δείτε παρακάτω....

Firefox 3

Τις προάλλες, στα πλαίσια της μόνιμης κομπιουτερεράδικης περιέργειας, κατέβασα τη τελευταία δοκιμαστική έκδοση (για Mac) του Firefox 3, γνωστότερη με την κωδική ονομασία Gran Paradiso Alpha 8. Πρόκειται για μια πολύ "ανώριμη" έκδοση (βρίσκεται σε alpha stage), με πολλά κρασαρίσματα και εμφανείς ατέλειες.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα προοπτική για τον επερχόμενο (άγνωστο ακόμη πότε) δημοφιλέστατο browser αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Alex Faaborg ενός από τους users experience designers (όποιος μπορεί να το αποδώσει στα ελληνικά, κερνάω μπύρα!!) του εν λόγω φυλλομετρητή. Αναφέρει πως ένας από τους βασικούς σκοπούς των σχεδιαστών θα είναι η πλήρης ενσωμάτωση του user interface του Firefox στο λειτουργικό για το οποίο προορίζεται, είτε αυτό λέγεται Windows Vista, είτε πρόκειται για το Mac OS X. Όλα αυτά, όμως, χωρίς να χάσει την...¨προσωπικότητά¨ του και όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τον έχουν κάνει τόσο δημοφιλή.

Εκπαίδευση hi-tech

Το Islay είναι ένα νησάκι που βρίσκεται δυτικά της Γλασκόβης. Έχει μόλις 3000 κατοίκους και κύριες πηγές εσόδων τα αποστακτήρια του ουίσκι, τις καλλιέργειες, το ψάρεμα και τον τουρισμό. Τα τελευταία δύο χρόνια οι μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου απολαμβάνουν μοναδικά τεχνολογικά προνόμια.

Ο καθηγητής Ian Stewart φρόντισε να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τη συμμετοχή του σχολείου του στο πρόγραμμα "Schools of Ambition" που θεσπίστηκε το 2005 από το Υπουργείο Παιδείας της Σκωτίας. Γύρω στις 100.000 λίρες (περίπου 145.000 ευρώ) το χρόνο(!!) ήταν η επιχορήγηση για τη βελτίωση των συνθηκών διδασκαλίας και διαβίωσης των μαθητών.

245 υπολογιστές προηγμένης τεχνολογίας διανεμήθηκαν σε όλους τους μαθητές, που τους χρησιμοποιούν σε όλα τα μαθήματα, αλλάζοντας τον τρόπο παράδοσης και παρακολούθησης. Εννοείται πως η...επανάσταση μεταφέρθηκε και εκτός σχολείου αφού οι υπολογιστές χρησιμοποιούνται ως σημειωματάρια, ως βιβλία και φυσικά ως μέσα αναζήτησης. Εργασίες και απορίες στέλνονται μέσω e-mail στους καθηγητές και κατά κοινή ομολογία των τελευταίων, η παραγωγικότητα και η απόδοση των μαθητών τους έχει ανέβει κατακόρυφα.

Τα σχόλια και οι συγκρίσεις με την ελληνική πραγματικότητα δικά σας....

Και για να μη λέτε, όμως, πως συνέχεια γκρινιάζω και παραπονιέμαι για όλα, όταν γίνεται κάτι καλό το επισημαίνω εξίσου....

Είμαι με τον ΟΤΕ;

Αν και βρίζω τον ΟΤΕ συνεχώς για την κρατικοδίαιτη πολιτική του, για τα ακριβά (ακόμη) προγράμματά του και τις μόνιμες πλέον καθυστερήσεις του, τα ίδια ακριβώς λέω για τα... καμάρια του ελληνικού κοινοβουλίου που έχουν πιστολιάσει τον κρατικό τηλεπικοινωνιακό φορέα.

Μια μεγάλη οικονομική εκκρεμότητα η οποία οδεύει προς ευνοϊκή για τους «μπαταχτσήδες» βουλευτές ρύθμιση είναι τα τηλεφωνικά χρέη που άφησαν κατά την περασμένη κοινοβουλευτική περίοδο. Πρόκειται για υπέρογκα ποσά που το 2005, επί Προεδρίας της κυρίας Αννας Μπενάκη-Ψαρούδα, έφθαναν στα 35.000.000 ευρώ(!) τα οποία αναλαμβάνει να ξεχρεώσει η Βουλή με διακανονισμό.

Αν και γκρινιάζω πολύ, λαϊκίζω ίσως, αλλά αυτές τις μέρες που βάζουμε πετρέλαιο ο νους μου τρέχει στους μη έχοντες...

[πηγή]

Ω, ρε χρήμα...

Τι κρίμα που δεν είμαι από το...Μαλάουι για να με υιοθετήσει μια πλούσια μαμά και να έχω ό,τι θέλω. Αν δεν θέλει το αγοράκι από την Αφρική, προσφέρομαι χωρίς κανένα ενδοιασμό, άλλωστε είμαι ενήλικος και κάνω ό,τι γουστάρω.

Μπύρα για μια ζωή....

Αν έχανα τον υπολογιστή μου δεν ξέρω αν έκανα αυτό, πάντως αν τυχόν έβρισκα του κυρίου θα ήμουν ευτυχισμένος ως λάτρης της μπύρας....

Η "Λεοπάρδαλη" έρχεται...

...είμαστε έτοιμοι να την υποδεχτούμε;;

Στις 26 Οκτωβρίου, επιτέλους, βγαίνει στην αγορά το πολυαναμενόμενο νέο λειτουργικό της Apple, Mac OS X 10.5 με την κωδική ονομασία Leopard. Είναι έτοιμο το μηλαράκι μας να το υποδεχτεί ή πρέπει να γίνουν κάποιες απαραίτητες προετοιμασίες; Το δεύτερο...

• Αναβαθμίστε όλες τις εφαρμογές σας, όχι μόνο το Tiger (το υπάρχον λειτουργικό). Στα μηχανήματά μας έχουμε πολλές third party εφαρμογές που μπορεί να αναβαθμιστούν μέσω δικτύου εύκολα. Καλό είναι να τις έχουμε ενημερωμένες όταν θα προχωρήσουμε στην αναβάθμιση του λειτουργικού.
  
• Καθαρίστε τα..."σκουπίδια". Μη μου πείτε ότι δεν έχετε αρχεία, φωτογραφίες, βίντεο, mail attachments που είναι για πέταμα... Καθαρίστε όσο πιο πολλά μπορείτε και τακτοποιήστε το δίσκο σας.
• Απεγκαταστήστε όσες εφαρμογές δεν χρειάζεστε. Στον φάκελο Applications πολύ συχνά έχουμε λογισμικό που δεν το έχουμε χρησιμοποιήσεις σχεδόν ποτέ... Διαγράψτε το. Μια εφαρμογή που χρησιμοποιώ πολύ είναι το AppZapper, τέλειο για uninstall δεν αφήνει τίποτα πίσω...
• Κάντε ένα Apple Hardware Test από τα δισκάκια εγκατάστασης του λειτουργικού που έχετε τώρα.
• Στο τέλος, τρέξτε και το Disk Utility για τυχόν προβλήματα στα permissions.

[περισσότερα]

Δε ξέρω αν το δικό μου ταπεινό MacMini θα μπορέσει ν' ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του νέου λειτουργικού αν και από τα tech specs φαίνεται πως είναι μέσα στις προδιαγραφές...

Το Wi-Fi σε κίνδυνο;

"Τρύπες" υπάρχουν στα μέτρα προστασίας των ασύρματων δικτύων που διαδίδονται με όλο και ταχύτερους ρυθμούς. Τελευταίες επιθέσεις έδειξαν πως οι δράστες μπορούν και υπερπηδούν τα firewalls και παρακολουθούν τις online δραστηριότητες των ανυποψίαστων χρηστών.

Το κυριότερο πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει στο βασικό σύστημα προστασίας των ασύρματων πρωτοκόλλων, το WEP (Wired Equivalent Privacy), το οποίο κρυπτογραφεί τα δεδομένα που ανταλλάσσονται μεταξύ ενός access point και του υπολογιστή. Πολλές επιθέσεις δείχνουν πως τα κρυπτογραφικά κλειδιά του WEP είναι εύκολο να υποκλαπούν από επιτήδειους.

Τα προβλήματα του WEP οδήγησαν στην ανάπτυξη του WPA (Wi-Fi protected access) και του WPA-2, αν και το δεύτερο δεν έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως.

Περισσότερα εδώ με πολλές σχετικές συνδέσεις για την προστασία του ασύρματου δικτύου μας.

Οι διοξίνες έφτασαν στη Λιβύη

Τα τραγικά αποτελέσματα των φετινών πυρκαγιών είναι ορατά πλέον και περνώντας ο χρόνος θα γίνονται όλο και εντονότερα.

Περισσότερες διοξίνες απ’ όσες εκλύονται στη διάρκεια ενός χρόνου απ’ όλες τις βιομηχανίες της Γερμανίας μαζί, διέφυγαν στο περιβάλλον κατά τις πρόσφατες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο. Και το χειρότερο είναι ότι δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι στιγμής από την πολιτεία, ούτε σε επίπεδο μετρήσεων, ούτε σε εκείνο της απορρύπανσης της περιοχής.

To many feeds, to little time...

Επειδή  τον τελευταίο καιρό έχω χωθεί για τα καλά στη μπλογκοκατάσταση, όπως επίσης στο...δημιουργικό σερφάρισμα (όσο μπορεί να γίνει αυτό) έψαχνα να βρω εργαλεία για το μηλαράκι μου που θα με βοηθήσουν να παρακολουθώ σε τακτική βάση σελίδες που μ' ενδιαφέρουν.

Θυμήθηκα πως κάποτε, την "παλιά" εποχή του Tiger (Mac OS 10.2), είχα δουλέψει με μια εφαρμογούλα που λεγόταν NetNewsWire. Με λίγο google τη βρήκα! Αισίως έχει φτάσει στην έκδοση 3 και είναι καταπληκτική. 

Μερικά από τα χαρακτηριστικά της περιλαμβάνουν spotlight υποστήριξη, πολύ λειτουργικό UI, tabbed browsing (η αγαπημένη μου λειτουργία) και ενσωματωμένο browser. Όλα σ' ένα δηλαδή. 

Κι όλα αυτά μόνο με 30$ περίπου...

Κάντε μόκο για το...Openmoko

Free your mind, αυτό είναι το σύνθημα της εταιρείας που προωθεί το κινητό τηλέφωνο βασισμένο σε ανοιχτό λογισμικό.

Τα κινητά τηλέφωνα της εποχής (βλέπε iPhone), κλειδωμένα και αυτοπεριοριζόμενα, ανταγωνίζονται τους "σπιτικούς" υπολογιστές. Όταν βασίζονται στα πρότυπα του Ανοιχτού λογισμικού και όχι μόνο παρέχουν υπολογιστική ισχύ και συνδεσιμότητα παντού και πάντα.
Αυτή περίπου είναι η φιλοσοφία των εμπνευστών του Neo1973 ενός κινητού τηλεφώνου που απλά τα...κάνει όλα και το κυριότερο αναπτύσσεται από τους ίδιους τους χρήστες του βασιζόμενο στην Ανοιχτή Σε Όλους προσέγγισή του.

Παντώς, όσο όμορφες και ρομαντικές φαίνονται αυτές οι προσπάθειες, δε νομίζω να μπορούν ν' ανταγωνιστούν γίγαντες όπως η Apple ή η Nokia που τον τελευταίο καιρό εντείνουν τις προσπάθειές τους για τα all in one κινητά.

Εναλλακτικά windows...

Για τους απανταχού "εχθρούς" του λειτουργικού του κ. Μπιλ Γκέιτς υπάρχει η ιστοσελίδα με τα Windows RG (Real Good)...

Ποιος ήταν ο πρώτος σας υπολογιστής;

Σερφάροντας ασύστολα έπεσα σε μια σελίδα που κάποιος τύπος μιλούσε για τον πρώτο του υπολογιστή. Το μυαλό μου γέμισε ψηφιακές αναμνήσεις...

Πίσω στο 1985 με τον Amstrad 1640 (8 MHz, 512 KB Ram) με τα δυο 5,25" φλόπι, χωρίς σκληρό δίσκο, ασπρόμαυρη οθόνη και MS-DOS 3.2. Ούτε χρωματάκια, ούτε παράθυρα, ούτε πλήκτρο "Έναρξη".

Λίγο καιρό πριν η πρώτη μου επαφή με τον ψηφιακό κόσμο ήταν ένας Amstrad CPC 6128 (και ο πιο παλιός 464), best seller μηχάνημα εκείνης της εποχής. Είχε έγχρωμη οθόνη και εντυπωσιακότατα παιχνίδια που μ' έκαναν να φθόνω τους τυχερούς φίλους μου.

Όταν μπήκε στο σπίτι μας ο Amstrad ο κόσμος μας άλλαξε.Είχε μια καταπλήκτική εφαρμογούλα που λεγόταν GEM Desktop με την οποία μπορούσες να ζωγραφίσεις. Εγώ που δεν μπορούσα να τραβήξω ούτε μια ίσια γραμμή, βρέθηκα να δημιουργώ έργα απείρου κάλλους και συλλεκτικής αξίας. Θυμάμαι ακόμη τις φωνές της μαμάς μου, όταν παραμελούσα (κατά πολύ) τα μαθήματά μου για να παίζω Space Invaders και Pac-Man.

Μετά από λίγο καιρό ήρθε η GW-Basic και κάπου το 1987 άρχισα να γράφω προγράμματα.

10 CLS 

20 PRINT "ΓΕΙΑ ΣΟΥ!!!"

πατούσες F2 (Run) και στη σκοτεινή οθόνη εμφανιζόταν ένα μεγαλόπρεπο "ΓΕΙΑ ΣΟΥ!!!". Έγραψα κάτι προγραμματάκια της πλάκας, μέχρι που ήρθε η dbase III, η πρώτη σοβαρή εφαρμογή για βάσεις δεδομένων για τη δημιουργία "σοβαρών" εφαρμογών. Προσπάθησα να οργανώσω ψηφιακά τις κασέτες μου (CD τί είναι αυτό;;;) και τα βιβλία μου ικανοποιώντας για πρώτη φορά τους δικούς μου με τις ψηφιακές μου ενασχολήσεις.

Χρόνια αργότερα το 1992 και όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο απέκτησα έναν φοβερό και τρόμερο Cyrix 6x86, με 32ΜΒ RAM, 200MB σκληρό δίσκο και φυσικά Windows 3.1!!!! Τι τέλεια που φάνταζαν τα 3D γραφήματα του EXCEL όταν περιστρέφονταν....

Εάν θέλετε πείτε μου και σεις ποιος ήταν ο δικός σας πρώτος υπολογιστής...

Ενωμένοι bloggers για το περιβάλλον

Αν και είχα ένα κολλημένο post it στην οθόνη του υπολογιστή μου για τη σημερινή ημέρα, μόλις τώρα λίγο πριν την αλλαγή της, έκατσα να γράψω. Τί να πρωτογράψω για την κατάσταση στην πολύπαθη Ελλαδίτσα; Για τις χωματερές; Για τους δήθεν ΧΥΤΑ; Για τα χρωμιωμένα νερά; Για την υπεραλιεία ή για τις πόλεις-θαλάμους αερίων.....

Όντας Σαλονικιός δε μπορώ παρά να μην αναφερθώ κι εγώ στην πάλαι ποτέ πανέμορφη λίμνη της Κορώνειας (ή του Αγ. Βασιλείου) για τους πιο παλιούς. Θυμάμαι, κατεβαίνοντας κάποτε από τις απότομες κατηφόρες του Χορτιάτη, τη θέα προς την τεράστια λίμνη που προκαλούσε δέος στα άπειρα παιδικά μου μάτια. Διαδρομή που την έκανα πολύ συχνά με τους γονείς μου μιας και το χωριό μου είναι κάπου εκεί κοντά. Περνώντας τα χρόνια η εντυπωσιακή λίμνη έγινε λιμνούλα και σε λίγο δε θα υπάρχει. Θα αποτελέσει νοσταλγική διήγηση για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Είναι εμφανής η συρρίκνωσή της. Μπορεί άνετα να διακρίνει κανείς μέχρι που έφταναν οι ακτές της και που είναι τώρα...

Τελευταία ακούγονται πολλά για τις ευθύνες (τώρα το θυμήθηκαν;). Η νομαρχία, η νομαρχάρα μας (που θεωρεί πολύ σημαντικότερο θέμα τα βιβλία της ιστορίας) -λένε- ότι δεν επιτάχυνε τις ενέργειες για την απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων που αφορούσαν στην προστασία της Κορώνειας. Άλλοι πάλι λένε πως φταίνε η ανεξέλεγκτη άντληση για την άρδευση των παρακείμενων γόνιμων χωραφιών, άλλοι τα ρίχνουν στην παρατεταμένη ανομβρία των τελευταίων ετών.... Όλοι κάτι έχουν να πουν, κανένας όπως δε χτύπησε το καμπανάκι στην ώρα του...

Παραθέτω μερικά links σχετικά με το θέμα:

• Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου
• Ένας κόσμος που χάνεται
• Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία
• Ψωμιάδης (part I)
• Ψωμιάδης (part II)

Muppet...never on Sunday

Ένα φίλος μου έστειλε το παρακάτω βίντεο. Μια διαφορετική προσέγγιση του Χατζιδάκι... Πότε το έδειξε το MEGA;;;

Οκτωβριανή άνοιξη

Σε τρία λεπτά αλλαγή ζωής.... Τόσο χρειάστηκε στην αντιδήμαρχο να μας παντρέψει και να περάσω από τον κόσμο των εργένηδων στο club των παντρεμένων. Περίεργη φάση...

"Δέχεσαι την................... για σύζυγό σου;", με ρώτησε και με....ψάρωσε. Δεν το περίμενα. Μου θύμισε τις αμερικάνικες ταινίες, "I do" και τα σχετικά. Πάντως το σχετικό με την "τελετή" κείμενο που μιλάει για πίστη, αφοσίωση, αγάπη, άκρως συγκινητικό. Όλο κι όλο δέκα αράδες, αλλά συμπυκνώνουν όλα τα ιδανικά που πρέπει ν' ακολουθεί ένα ζευγάρι σε μια δύσκολη εποχή.

Η πεθέρα μου είπε πως καλό είναι αυτό το κειμενάκι να το ρίχνουμε μια ματιά κατά καιρούς, ιδίως όταν μαλώνουμε. Μπορεί να λειτουργεί κατευναστικά σε φουρτουνιασμένες στιγμές.

Τελοσπάντων, τελείωσε κι αυτό και όλα πηγαίνουν καλά. Σταμάτησε και η βροχή σήμερα, μάλλον ανοιξιάτικα ήταν όλα...

Αλλαγή πλεύσης

Σήμερα έβρεχε σχεδόν όλη μέρα. Μια βροχή ήρεμη, ποτιστική την αποκαλούν οι αγρότες, νανουριστική τη λέω εγώ. Με τα επίπεδα υγρασίας γύρω στο 80% δύσκολα αντιστέκεσαι στη θαλπωρή της κουβερτούλας ή στα βαριά βλέφαρα του καναπέ την ώρα που οι ειδήσεις δείχνουν για άλλη μια φορά τα τετριμμένα των τελευταίων ημερών.

Δε θεωρώ τον εαυτό μου οπαδό της φθινοπωρινής μουντάδας αν και η γοητεία της παρασέρνει αρκετά τους ρομαντικούς. Προτιμώ τη ζέστη (ακόμη και τον καύσωνα) του καλοκαιριού, το έντονο ελληνικό φως, τη θερινή ραστώνη. Από την άλλη, η σημερινή γλυκιά νεροποντή μου έφτιαξε τη διάθεση από νωρίς το πρωί. Η ηρεμία των μονότονων ήχων στο τσίγκο του γείτονα, το χάζεμα από το παράθυρο πέρα στα σύννεφα που σκαλώσαν (και δεν λένε να φύγουν) στη γειτονική βουνοκορφή, ίσως η μπύρα -από τις τελευταίες της σεζόν- που πίνω τώρα, σκορπώντας αυτές τις σκέψεις στο πληκτρολόγιο, με κάνουν να περιμένω την αυριανή μέρα με αδημονία. Είμαι σίγουρος για το αύριο....(στομφώδεις μπυροδηλώσεις....)

Α, δε σας είπα: αύριο παντρεύομαι!! Όχι με παπά και με κουμπάρο, αλλά με δήμαρχο και...κλητήρα. Ναι, ναι. Η προηγούμενη παράγραφος ήταν μια παραληρηματική εισαγωγή. Από αύριο η βέρα μετακομίζει στο δεξί. Η δημαρχεία επιλέχτηκε για πρακτικούς και μόνο λόγους. Την προτιμώ περισσότερο από την εκκλησία. Μάλλον (ας μη λέω ψέμματα) δε θέλω καθόλου εκκλησία. Λόγω αθεϊας κυρίως. Σέβομαι πολύ τους ανθρώπους που πιστεύουν, ξέρω ότι θα είμαι υποκριτής όταν θα ντυθώ γαμπρός και θα κοιτάω κατάματα τον ιερέα, αλλά αγαπώντας υπερβολικά τη σύντροφό μου θέλω να της κάνω το χατίρι με όλη μου την καρδιά.

Έτσι λοιπόν, αύριο (σήμερα μάλλον, πέρασε η ώρα...) θα μπω στο club των παντρεμένων. Μου αρέσει αυτή η αλλαγή, ήταν ένα επόμενο βήμα. Κίνηση που αυξάνει τις ευθύνες, αλλά με τοποθετεί σε ένα καινούριο κόσμο, με απαιτήσεις και υποχρεώσεις. Τι πιο όμορφο, όμως, που και που στη ζωή μας ν'...ανηφορίζουμε;;;

ΥΓ: μετά από δύο λιτά -μπλογκικώς- χρόνια, αλλάζω τον τίτλο. "Μιλώ για τα πάντα", δεν "κρίνω". Σιχάθηκα τους απανταχού κριτές...

Λέω κι εγώ ο άμοιρος...

...πως παίζω κιθάρα. Ναι, ναι.. γρατσουνώ λίγα ακόρντα, άντε κανένα γεμισματάκι αν είναι κι άλλος οργανοπαίκτης στην παρέα, αλλά όλες μου οι φιλοδοξίες για βελτίωση (τώρα στα γεράματα) κόβωνται απότομα όταν βλέπω το παρακάτω.....

Ευρυζωνική...αναλγησία

Εδώ και 2 χρόνια περίπου έχει αρχίσει η διάθεση ADSL κυκλωμάτων στα ελληνικά σχολεία της Β' θμιας εκπαίδευσης. Φυσικά, η διαδικασία ξεκίνησε από τα αστικά κέντρα όπου ο ΟΤΕ είχε ήδη γραμμές. Όλα τα σχολεία μπορούν να έχουν ευρυζωνική πρόσβαση στο Διαδίκτυο με τη χρήση ADSL σύνδεσης στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (ΠΣΔ). Την τελευταία χρονιά φαίνεται πως οι εξελίξεις δρομολογήθηκαν λίγο πιο οργανωμένα. Υπάρχουν σχετικές εγκύκλιοι που προβλέπουν ποια ακριβώς σχολεία δικαιούνται τη σύνδεση χωρίς καμία επιβάρυνση (γιατί όχι όλα;;) και ποια θα πληρώσουν το κόστος του εξοπλισμού (adsl router).

Το δικό μου ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Πέρσι (2006) τον Μάρτιο είχα κάνει μια πρώτη αίτηση προς το σχολικό δίκτυο για αναβάθμιση της γραμμής μου από ISDN σε DSL, η οποία απορρίφθηκε λόγω μη ύπαρξης δικτύου DSL στην περιοχή του σχολείου. Ως εδώ καλά. Φέτος, αφού υπάρχει πλέον δίκτυο DSL έκανα καινούρια αίτηση πριν το καλοκαίρι (τον Απρίλιο). Το Σεπτέμβριο, μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, έμαθα πως η αίτηση απορρίφθηκε εκ νέου γιατί ήδη είχα κάνει (Μάρτιος 2006) και θα εξεταζόταν πάλι εκείνη.

Το ΠΣΔ με ενημερώνει πως έχει εγκριθεί. Επισκέπτομαι τον ΟΤΕ της περιοχής όπου ο εξυπηρετικότατος διευθυντής με ενημερώνει πως δεν υπάρχει κάποια σχετική οδηγία από τα κεντρικά του ΟΤΕ (Αθήνα) προς αυτούς για αναβάθμιση της γραμμής μας. Επίσης, μου εξηγεί πως όλοι οι εταιρικοί πελάτες του ΟΤΕ (συμπεριλαμβανομένου του ΠΣΔ) εξυπηρετούνται από τις κεντρικές υπηρεσίες του οργανισμού. Τα κατά τόπους γραφεία δεν έχουν καμία αρμοδιότητα, ούτε υποχρέωση.

Επικοινωνώ ξανά με το ΠΣΔ, τους εξηγώ τα περί ΟΤΕ και στις 26 Σεπτεμβρίου 2007 ξαναστείλαν το αίτημα στον ΟΤΕ. Από τότε ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Σημειώνω πως η αναβάθμιση των γραμμών του σχολικού δικτύου έγινε με διαγωνισμό που έληξε στις 30 Απριλίου του 2007. Μαντέψτε ποιος πήρε το έργο: ναι, ναι!!! Ο ΟΤΕ....

... and the Nobel goes to...

...iPod!!!

Δύο διακέκριμένοι φυσικοί, ένας Γάλλος και ένας Γερμανός πήραν το φετινό νόμπελ φυσικής για την ανακάλυψη της γιγαντιαίας μαγνητοαντίστασης (GMR) (έριξα μια ματιά στη wikipedia, αλλά δεν έπιασα και πολλά πράγματα). Χωρίς την εν λόγω τεχνική το iPod δε θα μπορούσε να χωρέσει ούτε ένα τραγούδι. Ευτυχώς για την Apple, οι δύο επιστήμονες κατάφεραν να χωρέσουν πολύ περισσότερα στη μικροσκοπική, κομψότατη συσκευή.

5η ημέρα

Αυτό πάλι τι είναι;; Ποιος λέει ότι το ελληνικό διαδίκτυο δεν πρωτοπορεί και στο χώρο της διαδραστικής..."τηλεόρασης";

Μια ιστορία μυστηρίου προδοσίας και συνωμοσιών.
Ένα μονοπάτι στρωμένο με γρίφους και προκλήσεις.
Ένα παιχνίδι που θολώνει τις γραμμές ανάμεσα στην πραγματικότητα και το φανταστικό

Μια μοναδική εμπειρία κατά την οποία θα εισέλθετε σε έναν κόσμο, παρακολουθήσετε μια ιστορία, συγκεντρώσετε στοιχεία, βρείτε την λύση σε γρίφους και κώδικες και στο τέλος θα κλείσετε το μάτι στην ιστορία για να ανακαλύψετε πως η ιστορία κλείνει το μάτι πίσω.

Η 5η Ημέρα είναι ένας συνδυασμός δύο εξελίξεων στο χώρο του Διαδικτύου:
των παιχνιδιών εναλλακτικής πραγματικότητας Alternate Reality Games (ARG) και των διαδικτυακής διανομής σειρών ( Internet based dramas)

Έπεσα τις προάλλες σ' αυτό και κόλλησα άσχημα. Μια καινούρια προσέγγιση στην παρακολούθηση σειρών αγωνίας, όπου ο θεατής συμμετέχει άμεσα στην εξέλιξη της ιστορίας "παίζοντας" με τους ήρωες και την υπόθεση (αν κατάλαβα καλά από τις περιγραφές...)

Ψημένε μου εγκέφαλε...

Η χρήση κινητού τηλεφώνου για πάνω από 10 χρόνια αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του εγκεφάλου, σύμφωνα με την πιο εκτενή έρευνα για τους κινδύνους από τα κινητά που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Και παρόλα αυτά ποιος ξέρει πόσα κινητά θα φέρει φέτος στις γιορτές ο Αγιος Βασίλης στα παιδιά των ελληνικών οικογενειών...

Κάνοντας την καθημερινή μου βόλτα στο somethingdigital κατέβασα το Qumana, έναν editor έτοιμο για blog posting. Κανονικότατος επεξεργαστής κειμένου και φυσικά με όλες τις απαραίτητες επιλογές για ένα καλό posting (εικόνες, σύνδεσμοι). Εννοείται πως η συγκεκριμένη έκδοση είναι για mac μιας και είναι ο κύριος υπολογιστής μου.

Δυστυχώς, ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στο help βλέπω πως δεν μπορώ να κάνω upload εικόνες απευθείας στο blog μου γιατί η πλατφόρμα του blogger δεν υποστηρίζει αυτή τη διαδικασία. Νομίζω πως είναι ένα μεγάλο μειονέκτημα του blogger και κάτι πρέπει να γίνει γρήγορα.... Απόσπασμα από το help του Quamana:

I cannot upload images to my blog

Blogger & MSN Spaces blogs currently do not support uploading images from any application.

If you have an alternate blog, we suggest hosting your images there by indicating this in the image dialogue. Alternatively, you could use an image hosting service such as Flickr.

Η παρακάτω εικόνα μέσω imageshack

Powered by Qumana

Bloggers & περιβάλλον - Blog Action Day 2007

Στις 15 Οκτωβρίου ας καταθέσουμε όλοι ένα ποστ για το περιβάλλον, το κλίμα που αλλάζει, τις θάλασσες, τα καμμένα δάση...

Οι "προχωρημένοι" γιαπωνέζοι...

Κάθε φορά που είναι ν' αγοράσουμε κάποιο gadget γιαπωνέζικης κατασκευής, ας ρίχνουμε μια ματιά στο παρακάτω video. Δείχνει πως οι πολιτισμένοι και αναπτυγμένοι κάτοικοι της Άπω Ανατολής συμπεριφέρονται στα ζώα. Φρίκη!!!

glumbert.com - Dolphin massacre in Japan

Η πλάκα συνεχίζεται...

Τελικά σήμερα αποδείχτηκε μια χιουμοριστική Κυριακή. Πρόσφατα η Apple παρουσίασε το iPhone, μια νέα πρόταση για την κινητή τηλεφωνία. Δείτε το χαρακτηριστικό video promotion....

Περί εκλογών....

Μία από τις αγαπημένες μου κυριακάτιες ασχολίες είναι να απολαμβάνω τον καφέ μου, σερφάροντας στις ιστοσελίδες των κυριακάτικων εφημερίδων διαβάζοντας λίγο απ' όλα. Έχω πάψει εδώ και αρκετό καιρό να αγοράζω τους κυριακάτικους...τόμους (έπαιρνα 2-3 κάθε φορά) και προτιμώ τη σχετική οικονομία του διαδικτύου. Σήμερα, εκτός από το καθιερωμένο σερφάρισμα και την ανάγνωση μόνιμων στηλών, είπα να ρίξω μια ματιά στις σελίδες του Υπουργείου Εσωτερικών, να δω ποια είναι τα κόμμματα που συμμετέχουν στις επερχόμενες εκλογές. Παρακάτω παραθέτω τη φωτογραφία που μου έφτιαξε τη διάθεση για όλη την επόμενη εβδομάδα.....

Αφού σκέφτομαι να τον ψηφίσω κιόλας!!!!

Μ' αρέσει όταν...

...τα πράγματα βελτιώνονται.

Εδώ και έξι χρόνια οι υπολογιστές που κυρίως χρησιμοποιώ είναι αυτοί της Apple. Μέχρι σήμερα δεν έχουν σταματήσει να με εντυπωσιάζουν ούτε μια φορά. Και εννοείται, φυσικά, πως δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ. Ακούω από γνωστούς και φίλους ότι κάθε καινούρια έκδοση των προγραμμάτων της Microsoft “γονατίζει¨ τον υπολογιστή τους. Οι απαιτήσεις σε hardware αυξάνονται (λέτε να μην είναι τυχαίο;;) με αποτέλεσμα ο ολοκαίνουριος φορητός να σέρνεται μετά από 1 - 1,5 χρόνο.

Αντιθέτως, δε συμβαίνει το ίδιο με τα νέα προγράμματα της μαμάς Apple. Και εξηγούμαι: Πριν από 2 χρόνια περίπου είχε εμφανιστεί ο επεξεργαστής κειμένου ονόματι Pages (στην πραγματικότητα μάλλον για desktop publishing εφαρμογή πρόκειται, παρά για αμιγώς επεξεργαστή κειμένου). Ο υπολογιστής μου -ένα MacMini με 512ΜΒ μνήμη (από αναβλητικότητα δεν την έκανα ποτέ 1 GB)- δεν το “σήκωνε”. Όπως επίσης, το Keynote (το αντίστοιχο του PowerPoint για τη δημιουργία παρουσιάσεων). Αργούσαν ν’ ανοίξουν, δεν υπάκουαν αμέσως στα κλικ του ποντικιού, χώρια ότι οι επιλογές τους ήταν αρκετά περιορισμένες σε κάποιες περιπτώσεις. Για παράδειγμα το Pages, με μερικά αρχεία του Word είχε αρκετά μεγάλη ασυμβατότητα. Αποτέλεσμα ήταν να καταφεύγω συνήθως για τα κείμενά μου στο “κλασσικό¨ Word (στην έκδοση για Mac).

Κι όμως, η “νέα αλλαγή” έφτασε.... Πριν λίγο καιρό ήρθαν στο προσκήνιο το νέο Pages και το νέο Keynote. Καμία σχέση με τα προηγούμενα. Η πρώτη δοκιμή αφορούσε στη συμβατότητα: άνοιξα αρχείο που δημιουργηθήκε στο Word για Windows και περιείχε μαθηματικά σύμβολα, πίνακες και διάφορων ειδών μορφοποιήσεις και ως εκ θαύματος παρέμεινε ίδιο και απαράλλαχτο!! Επιτέλους!! Επίσης, οι επιδόσεις είναι σαφώς βελτιωμένες, ανοίγει γρηγορότερα, έχει περισσότερα εργαλεία και εννοείται “προς τα πίσω συμβατότητα”. Κι όλα αυτά υπό τη σκέπη του ίδιου υλικού (η μνήμη λόγω παρατεταμένης αμέλειας παραμένει 512 ΜΒ).

Αναλυτικότερες αναφορές θα γράψω κατά τη διάρκεια της φετινής σχολικής χρονιάς που προβλέπεται αρκετά παραγωγική λόγω φόρτου εργασιών και σημειώσεων...

10 κρίσιμα ερωτήματα...περιμένουν απάντηση

Μετά την πύρινη λαίλαπα έρχεται η λαίλαπα των προεκλογικών εξαγγελιών. Η Greenpeace θέτει 10 κρίσιμα ερωτήματα προς τα κόμματα θέλοντας να εκμαιεύσει τις προθέσεις τους για τα περιβαλλοντικά και ενεργειακά ζητήματα.

Επιστολή

Αγαπητή Κυβέρνηση (και όλα τα παρακλάδια αυτής),

Σας γράφω για να αναφέρω μετά χαράς ότι είμαι ένα δέντρο που γλίτωσε από την πύρινη λαίλαπα. Πως έγινε αυτό μην αναρωτιέστε... Όχι δεν είχα μέσο, ούτε μπάρμπα στην Κορώνη. Η θεά τύχη μου χαμογέλασε και γενναιόδωρα μου πρόσφερε -για ακόμη μια χρονιά- τις υπηρεσίες της. Ίσως είναι η τελευταία φορά, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...

Δυστυχώς είδα την οικογένειά μου να παραδίνεται στα χέρια του πύρινου διαβόλου και ανήμπορο παρακολουθούσα τον επιθανάτιο ρόγχο της. Οι φίλοι μου όλοι χάθηκαν. Είμαι πλέον μόνο μου, επιφορτισμένο να συνεχίσω τη ζωή μου μέσα στην καρβουνιασμένη μοναξιά. Δεν έχει σημασία που βρίσκομαι, εξάλλου δε θέλω να ελπίζω στις "προσπάθειες ανασυγκρότησης", ούτε σε αποζημιώσεις. Προτιμώ να περιμένω τη δικιά μου μοίρα, να παλέψω μόνος μου -όπως άλλωστε κάνω τα τελευταία χρόνια- και να μην ακούω οποιονδήποτε καρεκλοκένταυρο να εκφράζεται αντί εμού.

Η φύση δεν μου έδωσε τη δυνατότητα να κινούμαι. Ακόμη και να συνέβαινε αυτό δεν θα ερχόμουν να διαδηλώσω, ούτε φυσικά να κάψω το δικό σας σπίτι. Εγώ είμαι προορισμένος να σας δίνω ζωή, να σας προστατεύω από τις πλημμύρες και να ομορφαίνω τις οικογενειακές φωτογραφίες σας όταν θυμάστε καμιά φορά να με επισκεφτείτε. Και μια και το ανέφερα, αυτές οι φωτογραφίες είναι πολύτιμες, περνώντας τα χρόνια θα αποκτήσουν συλλεκτική αξία και, ελπίζω, μια περίοπτη θέση στα σαλόνια σας.

Μην ξεχάσετε σας παρακαλώ να με μνημονεύετε από καιρό σε καιρό στα παιδιά σας. Να με δείχνετε στο κάδρο και να τους λέτε την ιστορία μου, αν και αυτά, μέσα στη γυάλα που θα μεγαλώνουν φορώντας μάσκα οξυγόνου, θα τους είναι δύσκολο κατανοήσουν ότι κάποτε, πριν από μερικά χρόνια, το πολύτιμο συστατικό της ζωής δινόταν από εμένα, το παράξενο πράγμα με τα πολλά χέρια που το λένε "δέντρο".

Τελειώνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που ακόμη με διατηρείται στη ζωή, έστω και αν δεν το θέλετε. Είναι μεγάλη μου τιμή να μνημονεύεται η αξία μου από τον αρχηγό της χώρας, τα παράθυρα των τηλεδικαστών και άλλους τόσους "ειδικούς" με χαρακτηρισμούς όπως "πηγή ζωής", "πλούτος", "πολιτισμός". Εύχομαι ολόψυχα του χρόνου να είμαι ακόμη εδώ να τα ξαναπούμε...

Μετά τιμής,

Ένα ζωντανό (ακόμη) δέντρο

Ιδιωτικής "εκπαίδευσης" εγκώμιο...

Είτε είσαι υπάλληλος σε ιδιώτη που σε ξεζουμίζει, είτε φοιτάς σε ιδιωτικό σχολείο είναι το ίδιο. Μπορούν και οι δύο εξίσου να σου γ.....σουν την ψυχολογία

Πρωινό κρύο μπάνιο...

Αγουροξυπνημένος, με την τσίμπλα στο μάτι, άνοιξα την τηλεόραση για ν' ακούσω πως ένας μαθητής πνίγηκε στην πισίνα του ξενοδοχείου στην Κέρκυρα, όπου βρισκόταν με το σχολείο του στα πλαίσια της πολυήμερης εκδρομής της Γ' λυκείου. Απ' ότι κατάλαβα -οι πληροφορίες ήταν ελλειπείς ακόμη εκείνη την ώρα- το περιστατικό έγινε τα ξημερώματα προφανώς μετά τη "διασκέδαση" των μαθητών σε κάποιο ξενυχτάδικο του νησιού...

¨Ηδη φαντάζομαι τους τηλεδικαστές να κουνούν απειλητικά το δάχτυλο, να
κρίνουν τους πάντες, "φταίνε οι καθηγητές που δεν έκαναν τον νυχτοφύλακα", "φταίνε τα μαγαζιά που ποτίζουν αλκοόλ τους ανήλικους", "φταίει το υπουργείο που δεν καταργεί τις εκδρομές (που δε φτάνει το μαχαίρι στο κόκκαλο)" και όλα τα συναφή κραυγαλέα που ακούμε κάθε φορά μετά από ένα τέτοιο περιστατικό... Όλοι και όλα στο ίδιο καζάνι και η...ζωή συνεχίζεται.

Όντας εκπαιδευτικός και ακόμη περισσότερο πρόσφατα συνοδός σε πολυήμερη εκδρομή στην Κέρκυρα, λίγο πριν το Πάσχα, δεν μπορώ να πω, δυστυχώς, πως κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο, αργά ή γρήγορα θα θρηνούσαμε κάποιο θύμα... Οι "εκπαιδευτικές" πολυήμερες εκδρομές κάθε άλλο παρά εκπαιδευτικό χαρακτήρα έχουν. Ξενύχτι, άφθονο αλκοόλ και εξάντληση τις χαρακτηρίζουν. Ειλικρινά, οι λόγοι που πήγα φέτος, μάλλον συναισθηματικοί ήταν, αλλά θα τους εξηγήσω κάποια άλλη στιγμή.

Πιστεύω ακράδαντα πως αυτού του τύπου οι εκδρομές πρέπει να αλλάξουν ριζικά χαρακτήρα και ύφος ή να καταργηθούν εντελώς. Δεν είμαι φυσικά της άποψης "πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι", αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουν να εκφυλίζονται τα πάντα στο βωμό των συμφερόντων και δη των πρακτόρων, των ξενοδοχείων, των νυχτερινών κέντρων και όλων όσων έχουν -τεράστια- κέρδη από αυτό το "θεσμό". Εκπαιδευτική επίσκεψη θα πει γνωριμία με τον τόπο, με την ιστορία του, με τα μουσεία του. Θα πει επίσης θέατρο, κινηματογράφος (δεν είναι διασκέδαση μια ωραία παράσταση; Ή μήπως πρέπει να συνοδεύεται και αυτή από άφθονες ποσότητες οινοπνεύματος;). Όλα τα υπόλοιπα είναι..."συνοδευτικά" και όχι απαραίτητα. Πώς μπορεί κάποιος να ξεναγήσει μια ομάδα νεαρών σε έναν, π.χ. αρχαιολογικό χώρο, όταν αυτοί έχουν να κοιμηθούν δύο και τρεις μέρες συνεχόμενα; Πώς μπορεί ένας συνοδός-"φύλακας" να δώσει τη δέουσα προσοχή όταν ο ίδιος είναι ένα ράκος από την αϋπνία και από το άγχος;

Δε θα μπω στη διαδικασία να δείξω με το δάχτυλο τους φταίχτες. Προφανώς πρόκειται για ένα πολυσύνθετο πρόβλημα που η λύση του θα είναι η συνισταμένη των ενεργειών πολλών παραγόντων -με πρωτεργάτη φυσικά το υπουργείο Παιδείας. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται να συνοδέψω εκδρομή ποτέ ξανά στην εκπαιδευτική μου καριέρα. Όχι επειδή είμαι ευθυνόφοβος, ούτε φυσικά εκβιάζω κανένα. Αλλά θα προτιμούσα να μοιράζομαι με τους μαθητές μου εκδηλώσεις γνήσιου (αν μπορώ να το πω έτσι) πολιτισμού και όχι να μαζεύω πτώματα από πισίνες....

Υπάρχει συννενόηση...

...την εποχή του Διαδικτύου, της πληροφορίας, των μέσων; Το χάσμα είναι εμφανές στην ταινία "Βαβέλ" του Alejandro Gonzalez Inaritu (δημιουργού των εξίσου αριστουργηματικών "21 γραμμαρίων"). Ένας κόσμος δήθεν μικρός κι όμως χωρισμένος με αποστάσεις που δύσκολα αμβλύνονται. Στη μέση η υπανάπτυκτη Αφρική, των πεινασμένων, των βρώμικων, των "απολίτιστων". Από τη μια άκρη η Αμερική, που έχει την ανάγκη των μεξικανών baby sitter, που μεγαλώνουν τα τέκνα των μονίμως απασχολημένων γονιών τους. Γονιών που μόνιμα προσπαθούν να τα βρουν μεταξύ τους, χωρίς να τα έχουν βρει ποτέ με τον εαυτό τους. Από την άλλη άκρη η Ιαπωνία, το χαώδες Τόκιο, όπου μια γιαπωνεζούλα (φοβερή ερμηνεία!!) κωφάλαλη αναζητά τη χαμένη της ωριμότητα μέσα από τις ακραίες σεξουαλικές αναζητήσεις της. Προσπαθώντας να γίνει αποδεκτή σε μια κοινωνία που δεν την καταλαβαίνει, δεν την αποδέχεται... Πόσο μάλλον, κατανοητός να γίνει ένας αμερικάνος νεόπλουτος, που για ζήσει την περιπέτεια πηγαίνει στο πρωτόγονο Μαρόκο και δυστυχώς η γυναίκα του τραυματίζεται από αδέσποτη σφαίρα, δήθεν τρομοκρατών (που δεν είναι άλλοι από ένα παιδί που παίζει με ένα όπλο). Ένα φαινομενικά ασήμαντο γεγονός κινεί ολόκληρο τον πλανήτη.

Τόσο μακρινές αποστάσεις κι όμως όλοι συνδέονται μεταξύ τους, όχι με τη γλώσσα, αλλά με τα γεγονότα. Ταινία συμβολισμών και υπαινιγμών. Η έλλειψη επαφής, η όλο και λιγότερη ανθρωπιά και συμπόνια είναι εμφανέστατες σε όλες τις σκηνές. Αφήνει μια πίκρα και έντονο προβληματισμό. Ακόμη και εμείς που μιλούμε την ίδια γλώσσα, επικοινωνούμε;

Σίριαλ....

Σαν φανατικός αναγνώστης του Αλέξη Σταμάτη, έπεσα σε ένα πόστ του blog του που αναφέρεται σε αμερικάνικες τηλεοπτικές σειρές χαρακτηρίζοντας μερικές από αυτές σαν αριστουργήματα. Πραγματικά θα με κάνει να επισκεφτώ σήμερα το videoclub, οι προτάσεις του είναι άκρως ενδιαφέρουσες.
Γενικά με τις σειρές, ελληνικές ή ξένες, δεν τα πηγαίνω καλά. Ιδίως αν τα επεισόδια δεν είναι αυτοτελή, που συνήθως δεν είναι, την πάτησα. Σίγουρα θα χάσω κάποιο και μετά άντε να καταλάβεις τι γίνεται. Χώρια, ότι δεν μπορώ να δεσμεύω το εαυτό μου να στέκεται σαν μπάστακας στο σπίτι περιμένοντας ένα νέο επεισόδιο.

Είδα κι εγώ την πρώτη περίοδο του LOST (Οι αγνοούμενοι) σε DVD. Καλό σενάριο, όλη η απαραίτητη δόση μυστηρίου, καλές ερμηνείες, αλλά...δε μου άρεσε. Το βρήκα λίγο αργό, η πλοκή δεν προχωράει όσο γρήγορα θα ήθελα και εκείνα τα ατέλειωτα φλασμπακ με κουράσανε. Πολύ συχνά πατούσα το Fast Forward στο DVD, για να τελειώνει το επεισόδιο...

Αντιθέτως ενθουσιάστηκα με το "24 Hours" με τον αξιαγάπητο (όσο και σκληρότατο) πράκτορα (εφτάψυχος ο άτιμος!!) Τζακ Μπάουερ, που τον υποδύεται με εξαιρετική επιτυχία ο Kiefer Sutherland. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν σε DVD, οι 5 πρώτες περίοδοι συνολικά 30 δισκάκια!!! Τα είδα όλα....!!! Αυτή τη στιγμή στην Αμερική παίζεται η 6η περίοδος, να δούμε πότε θα έρθει προς τα μέρη μας...

Πονόδοντος....

Είμαι από τους ανθρώπους που αντέχουν στον πόνο. Δε φοβάμαι τους γιατρούς, τους εμπιστεύομαι μάλλον, και δεν ιδρώνω κάθε φορά που πρέπει να επισκεφτώ κάποιον.

Το ίδιο, δυστυχώς, δε συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες και είναι ο πιο σημαντικός λόγος της απουσίας ενημέρωσης του blog μου.
Μάλλον η μάνα μου, ας είναι καλά, μου κληροδότησε τα προβληματικά της δόντια. Από μικρός έκανα σφραγίσματα, έχω κάνα δύο ψεύτικα, μερικές απονεύρωσεις και όλα τα συναφή.

Το κακό παράγινε τώρα τελευταία. Μου βγήκαν προβληματικά τέσσερα(!!) δοντάκια μαζί και από τις δύο πλευρές του στόματός μου. Μιλάμε για πόνο, όχι αστεία! Η καημένη η οδοντίατρός μου λέει πως είμαι ήρωας και φυσικά...σπάνια περίπτωση. Μπορεί να με δείξει σε κάποιο επόμενο συνέδριο οδοντιατρικής σαν...πειραματόζωο μοναδικό στο είδος του.

Και δεν έχω φτάσει ακόμη ούτε στη μέση της θεραπείας. Τώρα βρίσκομαι εν μέσω ισχυρότατης αντιβίωσης για να ηρεμήσουν οι φλεγμονές και έχω καλμάρει λίγο. Λίγες μέρες πριν ο ύπνος ήταν άγνωστη λέξη. Αν και τα παυσίπονα καταναλώνονταν με τις χούφτες, η αποτελεσματικότητά τους ήταν ελάχιστη. Σαν φάντασμα είχα γίνει από την αϋπνία και από την...πείνα

Τί έπεται;; Μια εξαγωγή (μπορεί και δύο), μια μισοτελειωμένη απονεύρωση και ένα ακόμη άτακτο δοντάκι που ακόμη δεν ξέρουμε τι θα το κάνουμε, τόσο χάλια!!!

Ευτυχώς προβλέπεται ευχάριστο τριήμερο με καλή παρέα, καρναβάλια και κέφι. Πάλι καλά που η ταραμοσαλάτα είναι μαλακή...!!!

Οι επιστήμονες λένε πως σε μερικά χρόνια (άλλοι λένε 20, άλλοι 50... δεν έχει τόση σημασία) η Ελλάδα θα μπει στη ζώνη του Τροπικού. Θα αποκτήσει κλίμα Σαχάρας, θα υπάρχουν παρατεταμένες περίοδοι ανομβρίας και τα...χειμωνιάτικα ρούχα θα παραμείνουν στη ντουλάπα ες αεί μέχρι να τα φάει ο σκώρος.
Οι προοπτικές είναι εφιαλτικές. Οι πάγοι των πόλων λιώνουν, η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει.
Εν τω μεταξύ εμείς ακάθεκτοι βάζουμε μπρος τη μηχανή του αυτοκινήτου για ψύλλου πήδημα. Δεν έχουμε πρόθεση να βαδίσουμε ούτε 500 μέτρα μή τύχει και χάσουμε κανένα πόντο από τις παχουλές κοιλιές μας. Τα καυασαέριο έχει γίνει το απαραίτητο καθημερινό συστατικό της αναπνοής μας. Μου φαίνεται πως δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτό.
Μάταια οι περιβαλλοντικές οργανώσεις φωνάζουν. Κανείς δεν ευαισθητοποιείται, κανένας δεν ελέγχει. Και κάθε πρωί, οι πρωτευουσιάνοι (και όχι μόνο), οι trendy κάτοικοι των "σύγχρονων" πόλεων, με το ζελεδιασμένο μαλλί και τη λαμέ πιζάμα, χαζεύουν με ικανοποίηση την θανατηφόρα, γκρίζα αχλή που σκεπάζει με..."στοργή" τη τσιμεντένια πολιτεία, έτοιμοι να προσφέρουν αβίαστα τη συνδρομή τους στην κατάντια...

Φαντάζομαι κάποια κακόβουλα πράσινα ανθρωπάκια, από κάποια άλλη γωνιά του απέραντου σύμπαντος, που τρίβουν με ικανοποίηση τα χέρια τους καθώς με τα υπερσύγχρονα τηλεσκόπιά τους κοιτούν τον πάλαι ποτέ "γαλάζιο πλανήτη", έτοιμοι να τον αποικίσουν αναίμακτα, χωρίς να επέμβουν, αφού από μόνοι μας θα έχουμε βουλιάξει στον Άδη...

"Ασεβές" μυθιστόρημα...

Καιρό είχα να γελάσω με κάποιο βιβλίο όσο γελάω αυτές τις μέρες που μου δάνεισαν το "Φάδερ ημών" του Μάνου Βουράκη. Ένα "ασεβές" μυθιστόρημα που αφορά σε μια εντελώς διαφορετική οπτική της Δευτέρας Παρουσίας. Της επιστροφής του Θεανθρώπου (όχι του Ιησού, αλλά του δευτερότοκου γιου του Θεού με το υποκοριστικό Τζες!) στη γη που έχει βυθιστεί στην ακολασία, στις αμαρτωλές ατραπούς του Διαδικτύου, στις πιστωτικές κάρτες και στις trendy επιταγές της μόδας.
Ο Χριστός κατεβαίνει στη γη να μας βάλει μυαλό έχοντας, για ακόμη μια φορά, έντονα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, αδυναμίες και διάθεση να νουθετήσει τα απολωλώτα πρόβατα της οικουμένης.
Η φαντασία του Βουράκη είναι απίστευτη, μία παρωδία άνευ προγουμένου που δημιουργεί απορίες το γεγονός ότι πέρασε απαρατήρητη από την αρχιεπισκοπή (τουλάχιστο δεν έχει πέσει υπόψη μου κάποια αντίδραση...). Χρησιμοποιεί έντονα μοντέρνα γλώσσα, έως αργκό, παρερμηνεύει τις γραφές και εντέλει γελοιοποιεί(;;) την αγωνία που έχουν οι άνθρωποι για την επιστροφή του Θεού στη γη. Αν και κατά στιγμές η μόνιμη παρωδία κουράζει, δεν παύει ν' αποτελεί ένα διασκεδαστικό ανάγνωσμα. Θυμίζει κατά πολύ τις ταινίες με πρωταγωνιστή τον Leslie Nielsen...

Επαρχία...

Πολλοί από εσάς που τυχόν παρακολουθείτε το blog μου θα έχετε αντιληφθεί ότι είμαι καθηγητής στη μέση εκπαίδευση. Και μάλιστα καθηγητής πληροφορικής, αν μπορεί να θεωρηθεί ότι η πληροφορική είναι κάτι που διδάσκεται και είναι εύκολο να μεταδοθεί σε...ατίθασα νιάτα σαν τα σημερινά ελληνόπουλα.

Εδώ και έξι χρόνια περίπου, διδάσκω στη ξεχασμένη επαρχία και μόλις πρόσφατα έβαλα τον πισινό μου κάτω να φτιάξω μια ιστοσελίδα για το σχολείο μου, θέλοντας να προβάλλω -μέσω του "θαυμαστού" διαδικτύου- την περιοχή που μένω, που ωρίμασα, που αγάπησα, τα τελευταία χρόνια. Μια περιοχή, που δεν πίστευα όταν πρωτοήρθα εδώ, πως θα μείνω τόσο πολύ και πως με μεγάλη δυσκολία θα "εγκαταλείψω" όταν κάποια στιγμή χρειαστεί να φύγω.

Γι' αυτούς τους λόγους, λοιπόν, θα χαρώ πολύ αν ρίξετε μια ματιά, έστω κλεφτή, στις σελίδες του σχολειού μου και όσοι από εσάς το επιθυμείτε να στείλετε τα σχόλιά σας.

Σας περιμένω όλους στο http://lyk-exapl.pel.sch.gr

Robo-παιδα!!!

Στα σημερινά "ΝΕΑ" αναφέρει πως 7 στα 10 παιδιά έχουν ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι τους. Η κυριότητα χρησιμότητά του είναι το παιχνίδι. Τί άλλο θα μπορούσε να είναι στις μέρες μας; Το κρυφτό, το κυνηγητό ή η αμπάριζα; Λέξεις άγνωστες για τους trendy hitech νεολαίους, εφήβους και μικρότερους ακόμη (δυστυχώς...).
Βρέθηκα σ' ένα κατάστημα κινητής τηλεφωνίας πρίν λίγες μέρες. Ένιωσα παππούς εκεί μέσα και ας είμαι 30 και κάτι. Δωδεκάχρονα και δεκαπεντάχρονα, να περιεργάζονται τα σύγχρονα -και πανάκριβα- κινητά με περισπούδαστο ύφος, φτασμένου ηλεκτρονικού. Αλήθεια, πού τα βρίσκουν τα λεφτά;; Μακάρι ο δικός μου ο μπαμπάς να ικανοποιούσε τα μισά από τα "θέλω" της παιδικής και εφηβικής ηλικίας μου.Λέτε να έχω κανένα παιδικό τραύμα;;
Οι αλάνες άδειασαν και όταν είναι μεγάλες ο συναγωνισμός έχει να κάνει με το ποιος έχει το πιο μοντέρνο τηλέφωνο, με τα περισσότερα mpixels και παέι λέγοντας... Ασχολούμαι με υπολογιστές από το 1985 και δεν έχω μάθει ακόμη να γράφω SMS γρήγορα!!
Λέτε το δικό μου το παιδί, όταν και άμα έρθει, να θεωρήσει το μπαμπά του αναχρονιστικό;;;

Είναι αληθινό αυτό;;

Σερφάροντας ασύστολα αυτές τις μέρες των διακοπών (καθηγητής γαρ!!) έπεσα πάνω σ' αυτό. Κατέβασα το εν λόγω προγραμματάκι, το εγκατέστησα και...άρχισα να παίρνω τηλέφωνα!! Κινητά και σταθερά!!! Μέσω της DSL γραμμής η ποιότητα της φωνής είναι άψογη, με ελάχιστες καθυστερήσεις και μηδαμινές διακοπές. Και όλα δωρεάν μέχρι 300 λεπτά την εβδομάδα (προσέξτε τον αστερίσκο στο free...)
Άντε και καλή χρονιά....